ซัยนับ (อ.) เติบโตขึ้นท่ามกลางแบบอย่างสำคัญของอิสลาม ไม่ว่าจะเป็นปู่ของเธอ ศาสดามุฮัมมัด (ซ็อลฯ) มารดาฟาติมะฮ์ (อ.) และบิดาของเธอ อิมาม อาลี (อ.) ซึ่งล้วนเป็นผู้ใกล้ชิดและเป็นครูทางศาสนาของเธอ
ในสภาพแวดล้อมที่เคร่งครัดและบริสุทธิ์ เธอซึมซับคำสอนของอิสลามจากศาสดา (ซ็อลฯ) และต่อมาจากบิดา ขณะเดียวกัน เธอเรียนรู้ทักษะงานบ้านอย่างคล่องแคล่ว เธอยังไม่ถึงวัยเจ็ดปีเมื่อมารดาเสียชีวิต ซึ่งเกิดขึ้นหลังการจากไปของศาสดาไม่นานนัก หลังจากนั้นอิมาม อาลี (อ.) ได้แต่งงานกับอุมมุลบานีน ซึ่งการสนับสนุนของเธอมีส่วนช่วยให้ซัยนับ (อ.) เดินหน้าพัฒนาการเรียนรู้ของตนเอง
แม้ยังเป็นเด็กหญิง ซัยนับ (อ.) ก็สามารถรับผิดชอบงานบ้านของบิดาได้อย่างเต็มที่เธอให้ความสำคัญกับความเป็นอยู่ของพี่น้องและมีชื่อเสียงด้านความประหยัดและเอื้อเฟื้อเธอมักช่วยเหลือผู้ยากไร้คนไร้บ้านและเด็กกำพร้า
หลังสมรส สามีของเธอเคยกล่าวถึงเธอว่า “ซัยนับเป็นแม่บ้านที่ดีที่สุด”
ตั้งแต่วัยเยาว์ เธอมีความผูกพันอย่างลึกซึ้งกับพี่ชาย อิมาม ฮุเซน (อ.) เมื่อยังเป็นทารก หากเธอร้องไห้ไม่หยุด เธอมักสงบลงเมื่อถูกอุ้มโดยพี่ชาย และจ้องมองใบหน้าของเขาอย่างเงียบสงบ ก่อนเริ่มละหมาด เธอมักหันไปมองใบหน้าของพี่ชายเป็นลำดับแรกเสมอ
ครั้งหนึ่ง ท่านหญิงฟาติมะฮ์ (อ.) กล่าวถึงความผูกพันของซัยนับ (อ.) ต่ออิมาม ฮุเซน (อ.) ต่อหน้าศาสดา เมื่อได้ฟัง ท่านถอนหายใจลึกและกล่าวด้วยน้ำตาคลอว่า “ลูกเอ๋ย เด็กคนนี้ ซัยนับ จะต้องเผชิญความทุกข์ยากนับพัน และเผชิญบททดสอบครั้งใหญ่ที่กัรบาลา”